Zapisz swoję ulubione piosenki Justyny Steczkowskiej

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Na koniec świata 

Anioły wezwały mnie

Uciekam z miasta 

Co dawno zapadło w sen



Me kruche ciało 

Spragnione chwil

Nieznanych dotąd, 

Nie danych mi



Na końcu świata 

Do życia znów budzi się



Na koniec świata, 

Tam gdzie kończy się ten świat

Uciekłam z miasta, 

Gdzie ludziom miłości brak



Zbudzona z najgłębszego snu

Nie wrócę tam, 

Nie wrócę już

Nie koniec to 

Lecz świata szczyt

U moich stóp



Więc tul mnie i pieść

Aniołów to pieśń



Więc tul mnie i pieść

Aniołów to pieśń



Więc tul mnie i pieść

Aniołów to pieśń



Więc tul mnie i pieść

Aniołów to pieśń



Więc tul mnie i pieść

Aniołów to pieśń



Ty - wódkę za wódką w bufecie...

Oczami po sali drewnianej -

I serce ci wali.

(Czy pamiętasz?)

orkiestra

powoli

opada

przycicha

powiada,

że zaraz

(Czy pamiętasz, jak ze mną...?)

już znalazł

twój wzrok moje oczy,

już idziesz -

po drodze

zamroczy -

już zaraz

za chwilę...

(Czy pamiętasz, jak ze mną tańczyłeś?...)

podchodzisz

na palcach

i zaraz

nad głową

grzmotnęło do walca

porywa - na życie i śmierć - do tańca



Grande Valse Brillante



Czy pamiętasz, jak ze mną tańczyłeś walca,

Panną, madonną, legendą tych lat?

Czy pamiętasz, jak ruszył świat do tańca,

Świat, co w ramiona ci wpadł?

Wylękniony bluźnierca,

Dotulałeś do serca

W utajeniu kwitnące te dwie,

Unoszone gorąco,

Unisono dyszące,

Jak ja cała, w domysłach i mgle...

I tych dwoje nad dwiema,

Co też są, lecz ich nie ma,

Bo rzęsami zakryte

Wnet zakryte, i w dół,

Jakby tam właśnie były

I błękitem pieściły,

Jedno tę, drugie tę, pół na pół. 



Gdy przez sufit przetaczasz -

Nosem gwiazdy zahaczasz,

Gdy po ziemi młynkujesz,

To udajesz siłacza.

Wątłe mięśnie naprężasz,

Pierś cherlawą wytężasz,

Będę miała atletę

I huzara za męża. 



Czy pamiętasz, jak ze mną tańczyłeś walca,

Panną, madonną, legendą tych lat?

Czy pamiętasz, jak ruszył świat do tańca,

Świat, co w ramiona ci wpadł?

Wylękniony bluźnierca,

Dotulałeś do serca

W utajeniu kwitnące te dwie,

Unoszone gorąco,

Unisono dyszące,

Jak ja cała, w domysłach i mgle...

I tych dwoje nad dwiema,

Co też są, lecz ich nie ma,

Bo rzęsami zakryte

Wnet zakryte, i w dół,

Jakby tam właśnie były

I błękitem pieściły,

Jedno tę, drugie tę, pół na pół. 



A tu noga ugrzęzła,

Drzazga w bucie uwięzła,

Bo ma dziurę w podeszwie

Mój pretendent na męża.

Ale szarpnie się wyrwie -

I już wolny, odeszło,

I walcuje, szurając

Odwiniętą podeszwą. 



Czy pamiętasz, jak ze mną tańczyłeś walca,

Panną, madonną, legendą tych lat?

Czy pamiętasz, jak ruszył świat do tańca,

Świat, co w ramiona ci wpadł?

Wylękniony bluźnierca,

Dotulałeś do serca

W utajeniu kwitnące te dwie,

Unoszone gorąco,

Unisono dyszące,

Jak ja cała, w domysłach i mgle...

I tych dwoje nad dwiema,

Co też są, lecz ich nie ma,

Bo rzęsami zakryte

Wnet zakryte, i w dół,

Jakby tam właśnie były

I błękitem pieściły,

Jedno tę, drugie tę, pół na pół. 



Wiosną lub początkiem lata

Pamięć figle płata

Ktoś do ucha szepnął wierszem

Słowa przenajszczersze



Mówił popatrz

Ja kocham

Ta chwila złota

Niechaj trwa



Choć czas będzie chciał na gorsze zmienić nas

Nie pozwala nam tu trwać

Wiem, że nas na taką miłość stać

Uwierz proszę w nas



Zimą lub jesienią słotną / smutną

Pamięć mam ulotną

Gdy się aura stała szpetna

Nikt do ucha już nie szeptał



Nie mówił popatrz

Ja kocham

Przyszła ochota

Prysnął czar



Bo czas nagle dziwnie pozamieniał nas

Nie pozwolił nam tu trwać

Choć nas na tę miłość było stać

Nie uwierzył



Czas nagle dziwnie pozamieniał nas

Nie pozwolił nam tu trwać

Choć nas na tę miłość było stać

Nie uwierzył w Nas